ယေန ့ အမွတ္တရပါ။ ဘေလာ့ဂါနွင့္ သူခိုး ပုံျပင္ - (CLick)

ဘေလာ့ဂါႏွင့္ သူခိုး ပံုျပင္



မင္းဒင္ .. ဆုိတဲ ့ နာမည္နဲ ့ ဘေလာ့ဂ္ေလး ေရးေတာ့ လူတခ်ဳိ ့ ဖတ္ႀက၊ႀကိဳက္ႀကပါတယ္။
တစ္လေက်ာ္ေလာက္ႀကာေတာ့ သတင္းဌာနတခုက ဘေလာ့ဂါေတြ ေျပာသမ်ွ ဘာညာဆုိျပီး အဗ်ဴးေတာင္ခံရပါတယ္။ က်ြန္ေတာ္လည္း ေကြးေနေအာင္ကျပီး စြတ္ေရး ၊ စြတ္တင္လုပ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ ့ ဖတ္မိတဲ ့ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္ေႀကာင္ ့ က်ြန္ေတာ္ စာဆက္ေရးဘို ့ လက္တြန္ ့သြား ပါတယ္။ သူခိုးထက္ ဆိုးတဲ ့ဘေလာ့ဂါမ်ား ျဖစ္ေနသလား ေတြးမိလုိ ့ပါ။
...................................

မူရင္းပံုျပင္ဟာ Ralston ရဲ ့ Krilof and His Fabble စာအုပ္ထဲက ပံုျပင္ပါ။
သရက္ျမဳိ ့က ငညွက္ ဆိုသူက နတ္ေမာက္ဘုန္းေက်ာ္ ဆီ ကို ေရးခဲ့တဲ ့စာမွာ ေဖာ္ျပထားတယ္ လို ့ဆိုပါတယ္။
နတ္ေမာက္ဘုန္းေက်ာ္က သူ ့ရဲ ့ လူႀကီးလူေကာင္းဆိုတဲ ့ စာအုပ္မွာ ထပ္ျပီးတင္ျပထားပါတယ္။
ဒါကို က်ြန္ေတာ္က ကူးျပီး ဘေလာ့ေပၚတင္လုိက္ပါတယ္။

.....................................


ပံုုျပင္အမည္က စာေရးဆရာ ႏွင့္ သူခိုး ပါ။



ေရွးတုန္းက ငရဲျပည္က ယမမင္းႀကီး ေရွ ့သို ့ စာေရးဆရာ တစ္ဦးႏွင့္ သူခိုးတစ္ေယာက္ တစ္ျပိဳင္နက္ ေရာက္လာႀကတယ္။ စာေရးဆရာ ဆိုသူဟာ ငရဲျပည္မေရာက္မီ လူ ့ ျပည္မွာတုန္းက အလြန္နာမည္ႀကီး ထင္ေပၚေက်ာ္ႀကားတဲ့ စာေရးဆရာတစ္ဦး ျဖစ္ခဲ့တယ္။ သူခိုးဆိုသူကေတာ့ အလစ္သုတ္ ေဖာက္ထြင္းသူခိုး လမ္းဓားျပလုပ္ ဆိုတဲ ့ အဆိုးမွန္သမ်ွ အကုန္လုပ္လာတဲ ့လူပါ။
သူတို ့ႏွစ္ေယာက္ ယမမင္းႀကီး ထံေမွာက္မွာ အစစ္အေဆးခံျပီးေတာ့ ျပစ္ဒါဏ္အသီးသီး ခ်မွတ္ခံႀကရပါတယ္။ ငရဲသားေတြက ငရဲအုိးႀကီးႏွစ္လံုးထဲမွာ တစ္ေယာက္စီထည့္ျပီး ဒယ္အုိး ေအာက္မွာ ငရဲမီးေတြ ဖိုေပးလုိက္တယ္။ သူခိုးရဲ ့ ဒယ္အုိးေအာက္က ငရဲမီးေတြဟာ ၊ မီးေတာက္မီးလ်ွံေတြ ဟိန္းေနျပီး ငရဲခန္းမႀကီးရဲ ့ ေက်ာက္သားအမုိးႀကီးေတာင္ တဖ်စ္ဖ်စ္ျမည္ လာတဲ့အထိ ပူျပင္းတယ္လို ့ ဆိုပါတယ္။ အဲ ... စာေရးဆရာရဲ ့ ဒယ္အုိးေအာက္က်ေတာ့ ငရဲသားေတြက ငရဲမီးေသးေသးကေလး ဖိုေပးထားလုိက္ပါတယ္။ အဲဒီ ငရဲမီးေသးေသးကေလးဟာ တျဖည္းျဖည္း ႀကီးႀကီးလာတာ ငရဲခန္းမႀကီး တစ္ခန္းလံုး နီရဲ ထိန္လင္းေနပါသတဲ ့။


ႏွစ္ပရိေစၦဒ အေတာ္ႀကာလာတဲ့ အခါမွာ သူခိုးရဲ ့ ငရဲအုိးေအာက္က မီးေတာက္ႀကီးဟာ တျဖည္းျဖည္း မီးရွိန္ေလ်ာ့ျပီး မီးျငိမ္းသြားပါတယ္။ နာမည္ေက်ာ္ စာေရးဆရာရဲ ့ ငရဲအိုး ေအာက္က မီးေတာက္ႀကီးကေတာ့ ႀကာေလ အရွိန္ေကာင္းလာေလ ျဖစ္ျပီး မီးေတာက္မီးလွ်ံေတြ ပိုျပီး ႀကီးမားလာပါတယ္။ ႀကာေလပိုျပီး ပူေလာင္လာေလ ျဖစ္ေနပါတယ္။ သူခိုးရဲ ့ ငရဲမီး ျငိမ္းေသသြားတာ ျမင္ရျပီး သူ ့ငရဲမီးက အရွိန္ေကာင္းလာတာ ေတြ ့ရတဲ ့ စာေရးဆရာ နာမည္ေက်ာ္က ..... ငါဟာ ပုိက္ဆံမက္ေမာျပီး င့ါကေလာင္ကုိ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေရးခ်င္ရာရာေတြ ေရးခဲ့တဲ ့ အျပစ္ရွိတာေတာ့ မွန္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတပါးပစၥည္းကို မတရားလုယက္ ခိုးယူေနတဲ့ သူခုိးနဲ ့ ႏွဳိင္းစာလ်ွင္ ငါ့ အျပစ္က ဘာမွ မႀကီးလွပါဘူး။ ဒီလုိ ငါ့မွာ အျပစ္ႀကီးႀကီး မရွိဘဲႏွင့္ သူခိုးထက္ပုိျပီး အျပစ္ဒါဏ္ခံရတာေတာ့ မမ်ွတပါဘူး၊.... လုိ ့ေတြးမိျပီး ....



ဘုရားသခင္ မတရားဘူး....



လို ့ ေအာ္ဟစ္ပါေတာ့တယ္။
..........................................


အဲဒီအခါ ငရဲသူမတစ္ေယာက္ ျဗဳန္းကနဲ ေပၚလာျပီး နာမည္ေက်ာ္စာေရးဆရာကို ႀကိမ္းေမာင္းေတာ့တာပါပဲ။
ဟဲ ့။။ လူယုတ္မာ ... ။ နင္ ဘုရားသခင္ကို ဘာေႀကာင့္အျပစ္ဆိုေနရတာလဲ ။ နင့္က နင့္ကိုယ္ကို သူခိုးနဲ ့ ႏွဳိင္းေနရသလား ။ သူခိုးရဲ ့အျပစ္ဟာ နင္က်ဴးလြန္တဲ ့အျပစ္နဲ ့ ႏွဳိင္းစာလ်ွင္ ဘာမွ မေျပာပေလာက္ဘူး။ သူခိုးဟာ လူ ့ဘဝတေလ်ာက္လံုး တရားလက္လြတ္ ဥပေဒမဲ ့ ဆိုးေပခိုးတုိက္လာတဲ ့ အျပစ္ကေလးပဲ ရွိတယ္။
နင့္အျပစ္ေတြကုိ ႀကည့္စမ္း။ နင္ေရးသားခဲ့တဲ ့ စာေပအဆိပ္ေတြဟာ လူေတြရဲ ့ စိတ္ဓာတ္ စာရိတၱကို ခ်ိနဲ ့ သတၱိေႀကာင္ေစရံုသာမက ၊ ပတ္ဝန္းက်င္ လူ ့ေလာကႀကီး တစ္ခုလံုးကို ႏွစ္ပရိေစၦဒ ႀကာေလေလ၊ အဆိပ္အေတာက္ေတြ ပ်ံ ့ႏွံ ့ လာေလေလ ျဖစ္ေနတာပဲ။
........................................

ဟုိမွာႀကည့္စမ္း။
နင့္အေရးအသားေႀကာင့္ တစ္ကမၻာလံုးမွာ ျဖစ္ေနတဲ ့ ဒုစရိုက္ရာဇဝတ္မွဳေတြ ၊ စိတ္ဆင္းရဲ ကိုယ္ဆင္းရဲ ျဖစ္ေနႀကတဲ့သူေတြ၊ မိဘစကားနားမေထာင္ဘဲ မိဘကို အရွက္ကြဲ အက်ဳိးနည္းေအာင္ မိဘ စိတ္ဆင္းရဲေအာင္ ဆုိးေပပ်က္ဆီးေနတဲ့ ကေလးေတြ ၊ အဲဒီကေလးေတြရဲ ့ ဆင္ျခင္တံုတရားေတြ ၊ အက်င့္စာရိတၱေတြကို ပ်က္ဆီးေအာင္ လုပ္ခဲ့တာ ဘယ္သူလဲ ၊ နင္လုပ္ခဲ့တာ နင္ေရးခဲ့တာ ၊ ယဥ္ေက်းမွဳ ဓေလ့ထံုးစံေတြကို သေရာ္ေလွာင္ေျပာင္ျပီး လူ ့အသိုက္အျမံဳကေလးေတြကို တစစီ ကြဲျပဲသြားေအာင္ တရားဥပေဒနဲ ့ အိမ္ေထာင္မွဳ စည္းကမ္းေတြ ဗရုတ္သုတ္ခ ျဖစ္သြားေအာင္ ေရးခဲ့တာ ဘယ္သူလဲ ၊ နင္ ေရးခဲ့တာ။
...................................


ႀကည့္စမ္း။
နင္ေရးတဲ့ စာေတြ ဖတ္ျပီး တစ္တိုင္းျပည္လံုး လမ္းလြဲလိုက္မိတယ္၊ ခိုးမွဳ ဝွက္မွဳ ရာဇဝတ္မွဳေတြ ၊ ေသာင္းက်န္းပုန္ကန္မွဳေတြ ျဖစ္ေနရတာေတြဟာ တိုင္းျပည္ပ်က္လု မတတ္ပဲ ။အဲဒါ နင္လုပ္ခဲ့တာေတြ ၊ အဲဒီလူေတြ ကိုယ္ဆင္းရဲ စိတ္ဆင္းရဲ ဒုကၡေရာက္ခဲ့ ရျပီး က်ဆင္းခဲ့ရတဲ့ ေခ်ြးေတြ ေသြးေတြ ၊ မ်က္ရည္ေပါက္ေတြအတြက္ နင့္ကို အျပစ္တင္ရမွာပဲ။
.................................


လူယုတ္မာ။ နင္ေရးခဲ့တဲ ့စာေတြေႀကာင့္ လူသားေတြ ဘယ္ေလာက္ ပ်က္စီးဒုကၡေရာက္ခဲ့ ၊ ခံစားခဲ့ရတာကို နင္ျမင္ျပီလား၊ နင္ ဘုရားသခင္ကုိ မထီမဲ ့ျမင္ ျပဳဝံ့ေသးသလား ။ ကဲ .. ။ အဲဒီအျပစ္ေတြ ေက်ေအာင္ နင္ဆက္ျပီး ငရဲခံေပအံုးေတာ့ ဆိုျပီး ငရဲသူမကေလးဟာ ငရဲအုိးႀကီးရဲ ့ အဖံုးကို ဂ်ိမ္းကနဲ ပိတ္ခ်လုိက္ပါသတဲ့ ။
..................................

ပံုျပင္ကေတာ ့ဒါပါပဲ။ ဒါေပမဲ ့ ဆက္ေျပာခ်င္တာေတြ ရွိပါေသးတယ္။ အခြင့္သာခဲ့ရင္ေပါ ့။
ေအာ္.. တခုေတာ့ မွာပါရေစ။ ဖတ္ျပီးသိျပီးသား ဆိုေစအံုးေတာ့ လက္ဆင့္ေတာ့ ကမ္းေစ့ခ်င္တယ္ ဗ်ာ။

ဦးမင္းဒင္ ဘေလာ့မွ ကူယူေဖၚျပထားပါသည္။

စားဖတ္ေသားသူမ်ား အသိ့ညဏ္ပညာမ်ား ဒီထက္မက စထက္သပိုး တိုးပြားနိင္ၾကပါေစလို ့
ဆု ့ေတာင္းေမတၱာ ပိုသပါသည္။ ။

ယေန ့ အမွတ္တရ -( ျမန္မာစာသည္ ဒို ့စာ ၊ ျမန္မာစကားသည္ဒို ့စကား ) - (Click)

-မိုးသီးဇြန္-

ခုတေလာ ျမန္မာစာ ျမန္မာ စကားနဲ ့ ပတ္သက္ျပီး အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာေတြမွာ ေရးသားၾက ေ၀ဖန္ၾကတာ ေတြ႔ရတဲ့အတြက္ အနာဂတ္ျမန္မာစာေပ အတြက္အလြန္ကို အားတက္မိပါတယ္။ နအဖ လက္ေအာက္မွာ ျမန္မာစာဟာ ေသငယ္ေဇာ ေမ်ာေနတယ္ လို႔က်ေနာ္ထင္ပါတယ္။ ဒီေန႔ ျမန္မာစာနဲ႔ပက္သက္လို႔ ့က်ေနာ႔္ အျမင္ကိုေျပာရရင္...

ျမန္မာစာ ကို အသက္ဆက္ၾကစို႔။

ျမန္မာစာဟာေသလုေမ်ာပါးျဖစ္ေနျပီ။ ျမန္မာယဥ္ေက်းမႈကို ကာကြယ္ထိမ္းသိ္မ္း ေနတယ္လ႔ို ေၾကာင္သူေတာ္ လို႔ ဟစ္ေၾကြးေနတဲ့ နအဖေခတ္မွာ ျမန္မာစာေပဟာ ေသငယ္ေဇာနဲ ့ေမ်ာေနတဲ့ ဘ၀ကိုေရာက္ရေတာ့ တာပါပဲ။ ဒီလိုေသေကာင္ေပါင္းလဲျဖစ္ခဲ့ရတာ သမိုင္းမွာ ဒါပဲဆို ႏွစ္ၾကိမ္ရိွခဲ့တယ္။ အဂၤလိပ္ေခတ္မွာလည္း ျမန္မာစာဟာ ေပ်ာက္မတတ္ေတာင္ျဖစ္ခဲ့ရတာကိုး။

ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာစာသည္ဒို႔စာ ဆိုတဲ့ ေၾကြးေၾကာ္သံနဲ ့အတူ လြတ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲကို နိဒါန္းစခဲ့ရတယ္။ ျမန္မာစာဟာ စာေပတခုတည္းမဟုတ္ဘူး၊ လူမ်ိဳးတမ်ိဳး အတြက္ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ပါ ေသေရးရွင္တမ်ွ အေရးၾကီးလွတယ္လို႔ စကားဦး ၾကဴးရင့္ လိုက္ပါရေစ။

ည ေရးေသးေသးတင္ ညံ ေအာက္ကၿမင္ ညံ႔။

အင္တာနက္မ်ားနဲ ့ ဘေလာက္မ်ား ေက်းဇူးေၾကာင့္ ဖုတ္လိုက္ဖုတ္လိုက္ ျဖစ္ေနတဲ့ ျမန္မာစာဟာ ေလာကကို ေခါင္းေထာင္ ၾကည့္လာျပန္တယ္။ ျမန္မာ စာဟာ သဒၵါပိုင္းမွာေရာစကားမွာပါ အလြန္အဆင့္နိမ့္က်လာတာ ေတ႔ြရပါတယ္။ ဒီလို ျဖစ္ရတာဟာ နအဖရဲ႔ ၿမန္မာစာေပျပန္႔ပြားေရး ကို အားမေပးတဲ့အျပင္ႏွိပ္ကြပ္မႈေတြ ကို အျပင္းအထန္ခံရလို ့ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာစာက လူတေယာက္ဘ၀ ရပ္တည္ေရးအတြက္ အာမခံခ်က္ မေပးနိင္ ဘူးလို႔ ျဖစ္ေနရတဲ့ ဘ၀ ေအာက္မွာ လူေတြက စာေတြမေရး ႏုိင္ေတာ့ဘူး။ စာအုပ္ေတြဟာရုပ္ရွင္ကားလို အထြက္ၾကဲလာတယ္။ ဒီေတာ့ ျမန္မာစာ အေရးသား နည္းလာတယ္။

ျမန္မာစာေပပညာရွင္ေတြ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ အလုပ္မရေတာ့ဘူးလို ျဖစ္လာတယ္။ နိင္ငံျခားေရာက္ေတာ့ လည္း ျမန္မာစာ ေပဟာ ေခ်ာင္ထိုးခံရျပန္တယ္။ စကားေျပာတတ္ရံုနဲ ့စာတတ္တယ္လို ့ထင္ေနၾကတာကိုး။ အေနာက္နိင္ငံေတြ ( အဂၤလိပ္ စကားေျပာ) နိင္ငံေတြမွာ ေလးငါးတန္း ေက်ာင္းသား ေတြကအစ ပါရဂူဘြဲ႔ ့ယူတဲ့အထိ ကို အိမ္စာေတြနဲ႔ ဘြဲ႔လြန္စာတန္း ေတြမွာ သဒၵါ စည္းမ်ဥ္းေတြကို အမွားမခံ ေသးေသးတင္မခံ ပဲ အျမဲတေစ ၾကပ္မွတ္ေနတာကို နိင္ငံျခားမွာ ေက်ာင္းေနဘူးသူတိုင္း သိပါလိမ့္မယ္။ ဗမာျပည္မွာေတာ့ ဘြဲ႔ ရေက်ာင္းသားမ်ား၊ ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ပင္လ်င္ ေကာင္းေကာင္းမေရးနိင္ေတာ့ၾကပါဘူး။ အဖြဲ ့စည္းေတြက ထုတ္ျပန္တဲ့ ေၾကညာခ်က္ေတြမွာ ျမန္မာစာ ဟာ စုတ္ျပတ္ေနတယ္။ အဆိုးဆံုးက သဒၵါ မွားေနၾကတာပဲ။ အဂၤလိပ္ကို ေရးရတဲ့ ေၾကညာခ်က္ေတြမွာ ေတာ့ သဒၵါကိုမွန္ေအာင္ ဂရုစိုက္ၾကသေလာက္ ျမန္မာလို ေရးထားတဲ့ ေၾကညာခ်က္ေတြမွာေတာ့ည ေရးေသးေသးတင္ ညံ ေအာက္ကၿမင္ ညံ႔လို႔ဆိုပါရေစေတာ့။

သဒပ္မတာ စပ္မတာ ၊ သဒၵါမတတ္စာမတတ္။

စာေပမွာ သဒၵါက အေရးၾကီးဆံုးျဖစ္တဲ့အတြက္သဒၵါကို အထူးေလးနက္ျပဳဖို ့တိုက္တြန္းလိုပါတယ္။ အဂၤလိပ္ စာမွာေတာ့ မက္ကရိုေဆာ့က သဒၵါေရာ စာလံုးေပါင္းပါ ျပင္ေပးေနရတာကိုၾကည္ ့ရင္ အဂၤလိပ္ေတြဟာ စာေပနဲ႔ပတ္သက္လို႔ အမွားကို မခံပဲ သဒၵါစည္းကမ္းကို အေလးထားေနတာကို ေတြ႔နိင္ပါတယ္။ သဒၵါမွန္ျခင္း ဟာ လူမ်ိဳးတမ်ိဳးၾကီးပြားေရးအတြက္ အေျခခံလို႔ က်ေနာ္ျမင္မိ လာပါတယ္။

အခုအခါမွာ ျမန္မာ စာဟာ သဒၵါပိုင္းမွာေရာ စကားမွာပါ အလြန္အဆင့္နိမ့္က်လာတာေတြ ့ရပါတယ္။ ဒီလို ျဖစ္ရတာ ဟာ နအဖရဲ ႔ ျမန္မာ စာ ေပျပန္႔ပြားေရး ကို အားမေပးတဲ့အျပင္ ႏွိပ္ကြပ္မႈေတြ ကို အျပင္းအထန္ခံ ရလို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ အဂၤလိပ္မွာ သဒၵါစာအုပ္ေပါင္း မေရမတြက္နိင္ေအာင္မ်ားျပားလွသေလာက္ ျမန္မာသဒၵါက်မ္း မ်ားမွာ ၂ အုပ္၃ အုပ္ခန္႔သာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဆရာေမာင္စြမ္းရည္ကို ေတြ႔စဥ္က ျမန္မာသဒၵါစာအုပ္ေလး ျပဳစု ေပးဖို႔ ၃ ေလးၾကိမ္က်ေနာ္ ေမတၱာရပ္ခံဘူးပါတယ္။ ျဖစ္ေတာ႔မလာေသးပါဘူး။

ေမျငိမ္းကိုလည္းတခါ ေတာင္းဆိုဘူးတယ္။ သူက ဆရာၾကီးေတြမွလုပ္တဲ့အရာ လို႔ ဆိုျပန္ပါတယ္။ တကယ္က ဒါဟာ ဆရာၾကီးေတြ မွလုပ္ရတယ္လို႔ မယူဆေစျခင္ပါဘူး။ က်ေနာ္တို႔ ျပည္ပေရာက္ေတြထဲမွာ ေမျငိမ္းဟာ ျမန္မာစာအေကာင္းဆံုး တေယာက္ လို႔ က်ေနာ္ခ်ီးက်ဴးပါတယ္။ ဆရာၾကီးေမာင္ခင္မင္ က သဒၵါစာအုပ္ တအုပ္ေရးလာတာကို လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ကက်ေနာ္ေတြ႔ပါတယ္။ အလြန္ေကာင္းပါတယ္။ ထပ္မံရိုက္ထုတ္ဖို႔ လိုအပ္သလို၊ က်ေနာ္တို႔ဘေလာက္ေတြကလည္း တင္ထား ေပးသင့္ပါတယ္။

စလံုးေပါင္းကေတာ့ ျပဳျပင္ရင္ရနိင္တဲ့အေနထားမွာရိွေနပါေသးတယ္။ က်ေနာ္ဆိုရင္ စာလံုးေပါင္း အလြန္ညံ႔ေနပါတယ္။ ၾကိဳးစားျပီးျပင္ေနရပါတယ္။ သင္ယူေနရပါတယ္။

ျမန္မာ စာေပပညာရွင္ေတြကို ငွားရမ္းသင့္တယ္။

နအဖ ေန႔စဥ္ သတင္းစာ နဲ ့ မီဒီယာေတြမွာေတာ့ ျမန္မာ စာ သဒၵါေေရးနည္းဟာ ဆက္လက္ မွန္ကန္ေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ တတ္တဲ့သူေတြ ကို ငွားထားတာကိုး။

ျပည္သူထဲမွာေတာ့ ျမန္မာ စာ ေကာင္းေကာင္းမေရးနိင္ေတာ့ပါဘူး။ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြရဲ ့ မီဒီယာေတြျဖစ္တဲ့ ဘီဘီစီ၊ ဗီြအိုေအ၊အာအက္ဖ္ေအ နဲ႔ ဒီဗြီဘီတို ့မွာ ျမန္မာ သဒၵါအမွားမ်ား မၾကာခဏေတြ႔ ့ေနရပါတယ္။ ျမန္မာစာ က်ြမ္းက်င္တဲ့ သူေတြကို ငွားရမ္းအသံုးျပဳတာလည္းမရိွၾကပါဘူး။ ျမန္မာ စကားေျပာ တတ္ရင္ ျမန္မာစာ ေရးလို႔ရမယ္လို႔ သူတို႔ထင္ေန ပံုရပါတယ္။ ျဖစ္သလိုေရးေနၾကတဲ့ အတြက္ ျမန္မာစာ အတြက္ က်ေနာ္အထူးပဲစိုးရိမ္လာပါတယ္။ ျမန္မာစာနဲ႔ယဥ္ေက်းမႈ ပညာရွင္ေတြျဖစ္တဲ့ ဦးစြမ္းရည္ ၊ဦး၀င္းေဖ၊ ေဒၚမာမာေအးနဲ ့မေမးျငိမ္းတို႔ ကိုငွားရမ္းသင့္တယ္။အၾကံညဏ္ ရယူသင့္တယ္။

ျမန္မာမႈ ျပဳရန္လို လာျခင္း။

ေနာက္တခုက နိင္ငံျခားစကားလံုးေတြကို ျမန္မာမႈ ျပဳရတဲ့ ကိစၥေတြမွာလည္းအလြန္အားနည္းလာတယ္။ ဆရာၾကီးသိန္းေဖျမင့္က Revolution ကို ေတာ္လွန္ေရးလို႔ ဘာသာျပန္ေပးခဲ့ပါတယ္။ သခင္စိုးက - Dialectic - ကို အႏုပတိေလာမာလို႔ လွလွပပ ဘာသာျပန္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ဆရာဒဂုန္တာရာက - Old Gold - ကို ေရြအိုေရာင္ လို႔ ဘာသာျပန္ခဲ့တယ္။ သခင္ျမက အိုင္းစတိုင္းရဲ ႔ Relativity Theory ကို ႏွဳိင္းရတရားလို႔ ခန္႔ခန္႔ျငားျငားဘာသာျပန္ေပးခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ေခတ္မွာ က်န္ရိွေနတဲ့ ပုဒ္စာေတြကေတာ့ Democracy ကို ဘယ္လို ဘာသာျပန္မလဲ ။ ထိုင္းေတြက ဒီမိုကေရစီကို သူတို႔ဘာသာနဲ႔ ပခ်ာတိပသုိင္း လ႔ို ဘာသာ ျပန္ေခၚ ဆိုတယ္။ Globalization ကိုေရာ၊ က်ေနာ္ကေတာ့ ကမၻာသြင္တူျဖစ္စဥ္ လ႔ို ျပန္ခဲ့ဘူးတယ္။ ဆက္လက္ ျမန္မာမႈ ျပဳ ရမဲ ့စကားလံုးေတြကေတာ့ Internet , Messenger, Chat room, Transparency , Accountability, Chaos, Political Entity, နဲ႔ အျခားစကားလံုးအေတာ္မ်ားမ်ား ျမန္မာလို ထိထိေရာက္ေရာက္ ဘာသာျပန္ရန္ ရိွေနပါတယ္။

လူထုထဲမွာေတာ့ AIDS ကို ေလးလံုးေရာဂါ၊ နအဖ လူၾကီးသားသမီးေတြနဲ ့ ရုပ္ရွင္နဲ ့ ဂီတက လူငယ္တခ်ိဳ႔ သံုးစြဲေနတဲ့ -Estacy - ဆိုတဲ့ မူးယစ္ေဆး၀ါး ကို ေခါင္းယမ္းေဆး လို႔ ထိထိမိမိ ဘာသာျပန္ သံုးစြဲၾကတာ ကိုခ်ီးၾကဴးမိတယ္။


I am smart

တရုပ္၊ ထိုင္း၊ ဂ်ပန္ေက်ာင္းသားအေတာ္မ်ားမ်ားကို က်ေနာ္ ေတြ ့ဘူးပါတယ္။ သူတို႔အားလံုးဟာ သူတို႔ ဘာသာစကားနဲ႔ လက္ႏွိပ္စက္ကိုကြ်မ္းက်ြမ္းက်င္က်င္ရိုက္တတ္ၾကတယ္။ သူတို႔ ေက်ာင္းေတြမွာ ကြန္ျပဴတာ ေခတ္စား လာတာေၾကာင့္လည္း သူတို႔ရိုက္ႏွိပ္ၾကတာ ျဖစ္နိင္ပါတယ္။ အခုျမန္မာေတြလည္း ကြန္ျပဴတာကို အေတာ္ေလးကိုသံုးစဲြလာၾကတဲ့အတြက္ ျမန္မာလို ရိုက္တတ္ေအာင္ လူငယ္ေတြ ၾကိဳးစားသင့္ၾကပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ ဆက္သြယ္လာနိင္တယ္။ သတင္းေတြဖလွယ္လာနိင္တဲ့အတြက္ ဒီမိုကေရစီရရိွေရးအတြက္ပါ အလြန္ကိုအေရးၾကီးတဲ့ အေျခအေနကိုေရာက္လာပါတယ္။ ျမန္မာလို ရိုက္ၾကဖို ့ တိုက္တြန္းလိုပါတယ္။ Bagalish နဲ႔ရိုက္ေနျခင္းျဖင့္ ဘာကိုဆိုလိုမွန္းမသိ၊ ကိုယ္ရဲ ့ျမန္မာစာေရာ အဂၤလိပ္စာပါ ပ်က္ဆီးမဲ့အေနထား ကိုေရာက္သြားနိင္ပါတယ္။ တခ်ိဳ ့ကလည္း ျမန္မာလို မရိုက္တတ္တာဟာ ေခတ္မွီေနသလိုလို လုပ္ေနတာေတြ ေတြ႔ပါတယ္။ ဒီလူေတြဟာ အဂၤလိပ္စာကိုလည္း ေကာင္းေကာင္း မေရးနိင္တဲ့ သူေတြျဖစ္ေနတာ ထူးဆန္းစြာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္တလြဲဆံပင္ေကာင္းမေနပဲ ျမန္မာစာ ရိုက္တတ္ေအာင္လုပ္ၾကဖို ့တိုက္တြန္းလိုပါတယ္။ က်ေနာ္ ျမန္မာစာကိုရိုက္က်င့္တာ ၄ နာရီခန္႔ ့သာၾကာပါတယ္။ ငါလုပ္နိင္တယ္။ I am smart လို႔ သာခံယူလိုက္ရင္ ျမန္မာစာရိုက္ရတာ မခက္ပါဘူး။ မလုပ္ရေသးဘူး မသိစိတ္က အရံႈး ေပးျခင္တဲ့စိတ္က ၾကီးစိုးေနရင္ေတာ့ ခင္ဗ်ားဟာ အလြန္လွတဲ့ စာလံုးေတြန႔ဲ ကိုတသက္လံုး ရိုက္နိင္တဲ့သူ ျဖစ္မလာနိင္ေတာ့ပါဘူး။

ဘေလာက္ေတြေပၚလာတာဟာ လြတ္ေျမာက္ေရးရဲ ့အစလို ့ေျပာလို႔ရသလို ျမန္မာစာ ေပျပန္လည္ျပန္ ့ပြား ေရးအတြက္ လမ္းစ တခုလို႔ ၾကံဳး၀ါးၿခင္ပါတယ္။ ျမန္မာစာသည္ဒို ့စာ၊ ျမန္မာစကားသည္ဒို႔စကား ျမန္မာလို ရိုက္တတ္ေအာင္လုပ္ပါလို ့ဆိုပါရေစ။

ကိုမိုးသီး ဘေလာက္မွ ့ ကူယူထားပါသည္။ ။